Anunciado está. A cita electoral pola cal se vai renovar a presenza de deputados e deputadas no congreso do estado español será o 20 de Novembro. Zapatero adiántase á súa propia data de caducidade.

Tal día iremos aos colexios electorais a introducir nas furnas, a nosa vontade expresada mediante o voto. Somos parte dun todo. Pero non só se trata de escoller, trátase certamente de decidir. O voto de todos e todas nós, é a nosa decisión e como tal debemos escoller entre “a marca” e “o elemento”, entre o que nos queren vender e o que necesitamos.

Nestes tempos de intoxicación informativa, de mesturas entre opinión, información…, do todo vale se vende, porque o mercado marca as pautas de planificación, acción e comportamento, nestes tempos digo, cómpre facer un esforzo e mirar a importancia do noso voto. Para que o resultado non sexa de estilo valenciá, onde a correa de trasmisión da sociedade hacia a política son as malas prácticas. Como senón, se explica que a calaña que fai traxes á medida dos seus intereses, saian reforzados logo de probarse as malas prácticas. En que medida é corrupta a clase política, que recibe o apoio maioritario da sociedade, ou de que maneira é responsable a sociedade que decide os resultados?

Estou seguro que non repararon vostedes, amables lectores, entre o valor da diferenza ou da igualdade, do mesmo ou do distinto…

Fíxenlle a moita xente estas preguntas,

Dime o contrario:

-Blanco ou…?

-Real Madrid ou…?

-Movistar ou…?

-BBVA ou…?

-Coca Cola ou…?

-PSOE…?

-Diario El País…?

O 90% da xente, e seguro que vostedes tamén, coincidiron nas respostas; Negro, Barça, Vodafone, Santander, Pepsi, PP, El Mundo… E aínda hai xente que non sabe o que estes “grandes” negocian nos altos despachos; dereitos de televisión, comisións bancarias, tarifas pactadas, acordos de non colisión… todo para manter o seu sistema.

No noso imaxinario está o par, a sociedade camiña hacia o si/non, de maneira que a alternancia é aceptada como a situación idónea ante un caso de “mal acomodo” cunha das opcións. Un erro que nos leva ao superficial, a fuxir dunha “marca” que non do “elemento que sostén esa e outras marcas”, un erro que non permite outros modelos e contrastes, reflexións e análise.

O bipartidismo é o resultado político desta maneira cadrada de pensamento.

Por iso digo sempre que non todos son iguais, hai marcas e hai elementos.

A representación galega ten en Madrid dúas marcas e un elemento. As marcas PP e PSOE son como a Pepsi  e a Coca-Cola, anque se diferencian no sabor, teñen en común o elemento (a cola) e son capaces de dirixir subprodutos con tal de competir, por igual claro, coa competencia –que non é tal-, e asi vimos como nestes catro últimos anos, o goberno ZP vendeu Coca-Cola Zero, que non é Coca-Cola, xa que carece de certos ingredientes,“socialista e obrero”, para ser sinxelamente PE (Partido Español) que é  o máis parecido ao PP, dúas letras e na primeira, P”.

Caso contrario ao do BNG que é o elemento: a auga. O común é que a xente entre nun bar e pida o elemento, cando se trata da auga, e unha marca cando se trate dun refresco de cola. Cousa curiosa.

Hai BNG porque hai unha realidade cultural, histórica, lingüística…, logo hai vida. E hai vida porque hai unha realidade. Ata os americanos, que son os máis avanzados nestas cousas do espazo, chegan á conclusión de que en Marte hai vida, porque hai auga. Por non dicir dos consellos dos maiores, sabiduría popular, “hai que ir ás fontes…”

Queremos ter presenza e, polo tanto, vida en Madrid? Queremos que a nosa voz, a da realidade do que somos, se escoite e se respecte en Madrid?

Pidamos o elemento que necesitamos e deixémonos de marcas que vende o mercado. Se temos que elexir entre o Blanco e o Negro elexiremos o Azul. Nen ausencia de cores, nen mesturas de todas. Ceo e mar. A realidade que bica a nosa terra. Outro mundo é posible.

Quen o ten que cambiar? A solución está reflexada no 20N… N0s

Máis claro…

Share Button
 

Comentarios pechados.