A Candidatura Persoa a Persoa: Carlos Rodríguez

Carlos Rodríguez Souto ( 43 anos, profesor de hostalería no IES de Pontedeume e tamén empresario do sector ) é – nos poucos momentos que as súas ocupacións profisionais lle deixan – unha persoa que gosta da pesca, e que busca na época dos cogumelos un certo relax na procura deste exquisito manxar; nunha afición que vai máis aló das súas “obrigas” culinarias. E, se queda algo de tempo ( moi poucas veces ) pois aínda se permite disfrutar dos deportes ao aire libre; supoño que para liberar tensión…

A pertenza de Carlos ao mundo da hostalería permítelle enunciar con moita claridade as propostas para que ese sector – que, conxuntamente co comercio son os xeradores de actividade económica no concello – actúe dun xeito máis activo como impulso na xeración de emprego. Os importantes e singulares recursos dos que dispón Ares no ámbito natural e histórico-artísticos deberían de articular un Plan Integral de Aproveitamento dos Recursos Municipais, dirixido a fomentar a dinamización económica e o emprego.

Máis non só fala de articular novas iniciativas como a anterior, senón da necesidade de optimizar os medios dos que actualmente dispón a institución municipal. Por iso Carlos defende a reformulación da actual Axencia de Desenvolvimento Local, converténdoa nun organismo que pule realmente polo impulso , información e coordinación a respecto dos sectores económicos fundamentais do nosos concello: comercio, hostalería e pequena empresa.

Coñecedor – pola súa actividade docente – da importancia do capítulo da formación, Carlos formula unha iniciativa que xá o BNG presentara hai catro anos no seu Programa e agora reitera: a posta en marcha dunha Escola Obradoiro adicada á formación de mozas e mozos en materias relacionadas co potenciamento de actividades que teñan a ver, por exemplo, coa xestión do patrimonio histórico-artístico ou, específicamente, coa hostalería. Unha iniciativa que suporía, ademáis do ámbito formativo, unha vantaxe para entrar no mundo laboral.

Carlos é moi crítico cunha visión do turismo acotada a celebracións singulares ou estacionais. Pensa que Ares ten un potencial de recursos que pode – e debe – de ser posto en valor durante todo o ano; xa que xustamente no verán non fai falla facer un grande esforzo para que a xente veña a Ares: simplemente, darlle bós servizos. A clave é, reitera, sermos capaces de oferecer actividades e servizos arredor da posta en valor do entorno natural, da nosa costa, do noso patrimonio histórico-artístico, das nosas tradicións….; durante os doce meses do ano.

Pensa, ademáis, que Ares dispón – fundamentalmente, co mar como referencia – de grandes posibilidades de xerar un produto turístico singular, específicamente no ámbito da hostalería. Potenciar os produtos do noso mar , a nosa natureza ou o noso patrimonio histórico-artístico é a nosa mellor promoción turística. Por iso Carlos pensa que non é preciso copiar nada do que fan noutros lugares, senón xustamente de pór en valor o propio. Como fai o BNG.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Manuel Ameneiros

Manuel Ameneiros Muiños ( 66 anos, Ares, xubilado da antiga Bazán ) é, nas candidaturas do BNG, un vello coñecido; xa que formara parte da primeira nas municipais de 1979. O paso dos anos non impedíu o seu compromiso renovado e, a pesar da idade, un activismo que xá quixéramos para nós as persoas máis novas.Así, hai oito anos exercía de concelleiro, e agora desenvolve o seu traballo político como Responsábel Local do BNG, e aí andamos….

Ao marxe desta importante experiencia política, falamos tamén da actividade social, nomeadamente no movimento asociativo. Ameneiros foi Presidente do Casino de Ares en épocas de importantes decisións sobre o papel da entidade, que moita xente recorda como unha das máis dinámicas e activas. Este coñecimento da vida interna das entidades, permítelle formular con coñecimento de causa a necesidade urxente de políticas efectivas na coordinación e colaboración entre o concello e as entidades.

Ameneiros quéixase da decadencia que vive a Praza do Concello – e tamén o antigo edificio – abandonadas na prática desde hai catro anos, tanto na súa utilización como no seu mantemento. Defende, como alternativa, volver a facer da Praza o referente da convivencia e da actividade de Ares e, máis concretamente, a execución dun proxecto de humanización do conxunto da Praza; recuperando ademáis o edificio do antigo concello como referente da actividade cultural, tanto da institución municipal como das entidades que non dispoñen de local.

Coñecedor das carencias do día a día que viven as entidades, móstrase moi crítico co sistema de relación que pratica o actual grupo de goberno co movimento asociativo, que ten moito de clientelar, e bastante pouco de obxectivo. Ameneiros é dos que pensan que o importante da colaboración do concello coas entidades non é a candidade que se lles adxudica cada ano, senón a efectividade desa achega na realización de actividades que cheguen verdadeiramente á xente. E apunta, máis concretamente, ao incumprimento que está a facer o actual grupo de goberno do Regulamento de Subvencións, que fora aprobado hai agora tres anos a iniciativa do BNG.

Esa preocupación exténdese tamén á situación económica do concello. Ameneiros menciona, por exemplo, o feito de que en Setembro do 2007 se tivese aprobado – tamén por iniciativa do BNG, e co voto de toda a corporación – a realización dunha auditoría sobre a situación económica do concello; que era unha das demandas da cidadanía, e que sería unha medida de hixiene política. Non se fixo porque, no fondo, nen había vontade política de aclarar cómo se gastaba cando gobernaba o PP, nen existe agora de aclarar cómo gasta o actual grupo de goberno. Ou sexa: continuismo.

Contra deste panorama, Ameneiros rezuma ilusión, esperanza e confianza neste novo ciclo do BNG e, sobor de todo, nas persoas que forman parte da candidatura e nas propostas na nosa organización como as únicas capaces de facer as políticas transformadoras que Ares precisa.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Tino Seco

Tino Seco Penedo ( 44 anos, Cervás, profesor de Educación Física no “Concepción Arenal” de Ferrol ) fai da súa profesión tamén un sistema de vida,onde a actividade física prima. A verdade, é que ás veces resúltame máis fácil atopar a este home “facendo millas” polos camiños do noso concello, que na súa casa. Pero esa súa afición – ou vocación – forma parte dun proxecto de vida onte a actividade profisional e tamén a necesaria procura da conciliación da vida laboral e familiar deixan, aínda con todo iso, espazo para o compromiso social e político.

Nunha decisión digna de comentar, un día Tino e a súa compañeira, fuxindo das teorías urbanitas, decidirion estabelecer o seu fogar en Cervás. Unha aposta que, por certo, algúns anos despois tamén fixemos outros….

Pero volvamos ao tema. Será precisamente polo feito de non residir no “centro” ou tamén por coñecer dun xeito directo a problemática que se plantexa cando hai que conciliar a vida laboral e familiar – como no presente caso – Tino defende as iniciativas que axuden a iso; e fala da necesidade de recuperar as instalacións das antigas escolas unitarias de Cervás e Redes como espazos para a realización de actividades para as nenas e nenos, nomeadamente fóra do horario escolar.

Comentamos o abandono do edificio de Cervás, e lembramos a reivindicación que se fixera polas veciñas e veciños a finais dos anos 70: “Cervás, Chanteiro, a escola é o primeiro”. Agora, xá vemos. Agás a campaña de oposición que levara o BNG en contra do peche, ninguén fixo nada por evitalo; como tampouco se fai nada agora por poñer en valor as instalacións….

E falamos, por exemplo, do papel que estes locais poderían prestar tamén na descentralización de actividades deportivas e, concretamente, no tocante á recuperación dos deportes autóctonos, concretada no noso Programa Electoral na organización do “Campionato Interparroquial dos Xogos Populares”. Son fórmulas – sen grandes custos económicos – que axudan realmente a fixar poboación no rural. Pero hai que ter vontade política.

Na mesma liña, sae a debate a necesidade de reformulación da actual “ludoteca” municipal – tanto no referente á filosofía de funcionamento, como á dotación de material e persoal – para o que sería preciso a creación dunha praza de animador/a sociocultural; que o BNG defendeu sempre como imprescindíbel. Aí é onde hai que investir a economía municipal, e non en “asesores culturais”, que o único que fan é traballar para o grupo de goberno…

Outra proposta que comenta Tino, en paralelo ás anteriores, é a idea de impulsar desde o concello servizos municipais de asistencia, atención e coidado a domicilio de nenas e nenos ( servizos de “canguros” ) que mesmo se poderían conveniar en colaboración coa Xunta.

En definitiva, unha aposta pola reformulación das políticas sociais – atacadas desde o PP na Xunta – cun goberno municipal preocupado en investir máis na xente que na propaganda. Iso é o que vai facer o BNG.

A Candidatura Persoa a Persoa. Fina Fernández

Emilio con FinaFina Fernández Pérez ( 55 anos, Lubre, traballadora ) sabe do esforzo de ser muller, do pequeno que se fai o día ás veces para poder realizar as tarefas da casa, andar na horta, traballar fóra para axudar a manter a economía familiar…..; sen esquecer a súa entrega á organización das festas de Lubre. Con todo iso, foi quén de tomar hai algúns anos a decisión de adicarlle ao traballo político parte do seu tempo ( que non sei de onde quita, por certo… ) dentro do BNG de Ares, do que forma parte do seu Consello Local.

Fina pertence ao que poidéramos chamar rural do noso concello; e por iso sabe moi ben das carencias e necesidades dos servizos básicos. Lembra, por exemplo, a campaña feita desde o BNG para exixir o amaño da penosa situación da rede viaria; e que obrigou ao actual goberno municipal a asumir esa prioridade, executando varias actuacións; pero lembra tamén que queda aínda moito por facer para deixar os camiños públicos en condicións. De feito, nunha volta que damos polos camiños de Lubre, podemos ver que por aquí non chegaron as máquinas a limpar os camiños ¿ será que agardan ao día do patrón…?

Falamos tamén do abastecimento de auga a Lubre, e comenta con fachenda a reunión veciñal que o BNG fixera hai un par de anos no adro da igrexa de Lubre – onde volveremos a estar o domingo dia 8 ás 10,30 nun acto do BNG – para informar da demanda que o BNG estaba a facer, dentro e fóra do concello, co fin de conseguir a execución do proxecto de abastecimento a Cervás, Chanteiro e Lubre. Fina sabe, como sabemos moitas e moitos, que sen ese traballo de anos feito polo BNG para exixir a dotación de servizos básicos a todos os núcleos do concello, aínda estariamos agardando….

Comentamos tamén o despoboamento do rural – en Lubre sábese algo disto – que foi motivado en grande parte á falla de perspectivas e declive á actividade  agrícola á que se adicaba moita xente do lugar. Pero tamén en parte motivado pola falta de servizos aos que xá fixemos referencia e, todo hai que dicilo, tamén á carencia dun Plan de Urbanismo que ordene o territorio, desenvolva os servizos básicos e, nunha palabra, permita un mínimo de calidade de vida.

Pero Fina coñece tamén o casco urbano de Ares, e laméntase do mal estado que teñen algúns servizos, por exemplo, a rede de saneamento; que nalgunhas zonas está nun estado crítico. Lembra, por exemplo, que foi o BNG o que situóu esta cuestión como prioritaria na actual corporación; propoñendo unha actuación plurianual para a reposición dos servizos básicos nas rúas da vila de Ares. E conseguíuse, coa iniciativa do BNG, que varias anualidades dos plans de obras e servizos se adicasen a esta finalidade, a máis recente coa reposición de servizos e pavimentación dun tramo da Rúa María. Pero aínda queda moito por facer.

 Por iso Fina vé sempre as cousas desde a perspectiva crítica, pero con vontade de transformalas. Porque sabe que sen esforzo e sen compromiso non hai conquistas. E asume, como muller e veciña de Lubre, que só hai futuro se se goberna coa xente e para a xente. Por iso está no BNG.

A Candidatura Persoa a Persoa: Andrés Pedre

Andres Pedre Rodríguez ( 58 anos, Chanteiro, prexubilado da antiga ASTANO ) coñece como poucas persoas a nosa costa: as ribeiras, os camiños, as baixadas…..; e o mar que bate, cargado de riqueza. Avatares dunha ( forzada ) prexubilación como resultado do proceso da malchamada reconversión da antiga ASTANO, fixeron que dispoña de tempo para explorar polo miúdo as singulares paraxes que van desde Areamorta ata o Castelo da Palma.

Con seguridade, este nível de coñecimento lévao a formular con grande claridade e contundencia a necesidade de articular unha senda peonil que recupere e poña en valor os antigos ( agora existentes, pero moi mal coidados ) accesos ás ribeiras, aos lugares que aínda hoxe procuran moitas persoas para disfrutar duns lugares estratéxicos desde o punto de vista natural, dunha ría única e, por suposto, do peixe e outros produtos que – cando cadra – se deixan coller….

Esa lista de camiños e sendas – descoidadas, porque xá non vai tanta xente como antes á ribeira – constitúe unha rede intensa e precisa que une todos os núcleos de Ares co mar, e viceversa. E hai nesa malla viaria restos dunha actividade que aínda non hai moitos anos unía a forza da auga coa transformación dos produtos da terra para garantir a alimentación: os muiños. Outra parte da nosa historia, das nosas formas de vida e de producción; que hai que poñer en valor.

Dentro dese conxunto do patrimonio natural, Andrés destaca pola súa singularidade a península de Coitelada – que conta cunha figura de protección nas Normas Provinciais, pero que non ten un plan de desenvolvimento e posta en valor – que precisa dun desenvolvimento harmónico das súas potencialidades; na procura entre o necesario equilibrio entre a actividade humana e a natureza. A proposta dunha Aula da Natureza/Estación Ornitolóxica nesa zona – que tivo xá algún antecedente nos anos 60 co antigo ICONA – permitiría coñecer, estudar e divulgar a flora e fauna que fai dese espazo a súa morada, permanente ou ocasional.

Nunha brincadeira, Andrés pasa do mar á terra, aínda que neste caso tamén coa auga de protagonista….E falamos do importante que sería un verdadeiro proxecto de recuperación do humidal da Xunqueira – non só pendentes dos réditos visuais ou electorais – que procurase os antigos regatos que constituían a arteria da Xunqueira, que chegase a un acordo cos propietarios/as dos terreos afectados e, que, en definitiva, devolvese a ese espazo natural a súa singularidade; converténdoo no auténtico pulmón verde de Ares.

Non teño dúbida que Andrés – un vello activista nas candidaturas do BNG e comprometido cos problemas de Chanteiro – é o que poderiamos chamar un ecoloxista de verdade. Coñece, defende e quere poñer en valor o noso potencial natural e medioambiental e, sobor de todo, pensa que tamén aí está un dos piares dun Ares no que hai futuro.


Comeza a campaña…

Hoxe á noite comeza a Campaña. Temos quince días por diante para explicarvos, porta a porta, o noso Programa de Goberno. Un programa feito dende Ares e para Ares. Có coñecemento e a realidade do que temos. Non esperen atopar proxectos virtuais, obras faraónicas ou promesas imposibles.

O noso-voso programa é o froito de reflexións de moita xente, de reunións có movemento asociativo, deportivo, social e cultural, coa aportación de xente que tivo a ben colaborar coa nosa organización e froito tamén, de moitas horas de traballo.

Grazas a todos e a todas os que puxéstedes un grao de area neste proxecto. Nel hai ilusión, confianza, compromiso e alegría… Aos militantes, simpatizantes, aos nosos concelleiros, á xente que nos mostrou públicamente o seu apoio incondicional, aos candidatos e candidatas, a todos e todas vós; Grazas.

A partir desta noite demostrarémosvos que “Coa forza de todos e todas, Ares ten Futuro”.