Coa ria saneada, hai futuro

O pasado Martes, as compañeiras e compañeiros que conformamos a candidatura do BNG de Ares comezamos unha xeira de visitas polo noso concello, situándonos “a pé de obra” das cousas que lle preocupan á xente, que son en definitiva as que lle preocupan ao BNG.

Eliximos .- e non foi por azar – a visita ás obras de saneamento e depuración que se están a executar actualmente na zona de Avarenta, en Chanteiro, e tamén as que afectan á fachada marítima de Ares. Unhas obras que, logo da reivindicación de moitos anos, conseguimos comprometer por parte da Xunta; e que deberían de facerse realidade no vindeiro ano.
É, seguramente, a obra máis importante ( non só polo custo económico ) que se vai executar en Ares; pero convén lembrar aquí que esta conquista foino precisamente pola presión política e social que durante moitos anos estivemos a facer, nomeadamente desde o BNG.

Lembrábame algún compañeiro mentras ollábamos os traballos, as primeiras reunións a finais dos 80 que o daquela Alcalde de Ares – o noso compañeiro Manolo – tivera cos concellos de toda a ría para reivindicar perante a Xunta o saneamento e depuración.
Logo virian tamén as propostas que durante moitos anos as deputadas e deputados da nosa organización levaban ao Parlamento Galego para que se abordase esta actuación. E así, ata que finalmente no ano 2000 a Xunta fala por primeira vez dun proxecto concreto.

E pensei que todo este esforzo foi, ao fin e ao cabo, o que tamén permitíu que a nosa ría non se atopase nese grupo das que a UE acaba de sancionar, precisamente por non teren resolto a depuración das augas residuais; tal e como recolleron os medios de comunicación. Máis unha vez, a forza da xente é a que vai construindo o presente e o futuro.
Lembrei tamén o intenso traballo que fixo a Comisión Veciñal de Chanteiro – co compañeiro Anxo en primeira fila – por concretar un compromiso real e efectivo para que o saneamento e abastecimento de Chanteiro fosen en paralelo ao proxecto da EDAR, evitando o paradoxo que sería que este núcleo – que vai asumir o saneamento e depuración de tres concellos – estivese sen os servizos básicos.
E dinme de conta do enorme esforzo e paciencia que as veciñas e veciños afectados polas obras, sobre todo en Chanteiro, están a mostrar. Pensei que, como nos pasa a nós, pesa máis nesa actitude a idea de ter unha ria limpa e saneada; que os contratempos derivados da execución das obras.


Sei tamén que habemos de estar vixiantes para o cumprimento dos prazos e para que o proxecto sexa operativo canto antes. Aí estamos.
Pero para esa nova etapa convén irmos pensando xá en proxectos e iniciativas que, agora sí, permitan realmenten poñer en valor o potencial da ría, non só natural ou turístico, senón fundamentalmente económico. Porque, tamén coa ría saneada, en Ares hai futuro.

En Ares non te pares: Obxectivo dunha nova política de emprego

Estes días saía a nova relativa ao paro na comarca. En primeiro lugar, debemos destacar que esta “grande lacra” segue a ocupar o primeiro posto no nivel de preocupacións da nosa sociedade, o cal imprime certa importancia á noticia.

Os datos do Paro son o termómetro que mide as temperaturas ao respecto das políticas económicas e laborais dos concellos, do país e do estado. O noso concello presenta un cadro febril alto e constante.

Pois ben, segundo os datos publicados e en relación có noso concello e comarca, constátase que as decisións politicas que impiden o dereito a producir e a traballar na nosa terra, a saber; prohibición á antiga Astano á produción de buques civís, Decreto do Carbón ou as malchamadas políticas de reindustralización, que semellan mais ben de “retroindustrialización”, son o xerme dunha parálise produtiva e polo tanto da parálise no desenvolvemento económico e social da nosa comarca.

Pero ademáis, temos a particularidade de que en Ares aumenta tamén o número de parados e paradas nun sector, o de servizos, que é un dos alicerces básicos para poder avanzar no desenvolvemento económico, na creación de emprego e na consolidación de poboación. Eixos básicos para definir e planificar o modelo de concello que precisamos.

Claro que nestes datos non están os homes e mulleres que atopan traballo noutras zonas do estado ou no estranxeiro. Importante é o número de persoas que traballan “nos muiños de vento”, amigos, familiares e veciños, ao cabo, que sofren tamén dalgunha maneira os danos colaterais da famosa foto na toma de posesión do Presidente Feijoó, recibindo os parabéns dun importante persoeiro do sector das eléctricas e que foi un chanzo máis da estratexia planificada dende o PP e que tiveron eco nos medios de intoxicación escrita.

Convén recordar a colo disto que recentemente unha sentenza do TXdG botou por baixo aqueles intentos (intentar) de que as afirmacións do PP ao respecto da ilegalidade do Decreto Eólico dos nacionalistas enturviasen o verdadeiro motivo do Decreto: “Polo dereito a traballar, a producir e a desenvolver a nosa economía tamén cós nosos propios recursos”.

Certo é que as competencias no campo do emprego dos concellos son máis que limitadas, escasas. Certo é que recentemente o presidente Feijoó considerou que non tiña competencias para abordar o tema do paro no noso país. Poderiamos precisar que resulta incompetente mais o certo é que, ademáis, resulta incomprensible.

Pero supoñer que os que teñen a tixola polo mango neste campo e que son os mesmos responsables na destrución e na “non creación” de emprego, Goberno do Partido (socialista, obrero) Español, van ser os catalizadores que arranxen este problema de “funcionalidade motórica” sería moito supoñer.

O que nos queda é o que debemos: ACTUAR.

O noso concello debe activarse máis que nunca na loita contra estas medidas políticas que agreden os nosos sectores produtivos; o noso propio ser. Ademáis debe activar mecanismos para apoio a eses sectores que forman parte do noso tecido produtivo, nomeadamente o comercio (esquecido durante moitos anos) e a hostelería.

Nunha reunión que mantivemos recentemente con Autónomos e Empresarios do sector do comercio e hostelería, constatáronos a falta de información e apoio por parte dos departamentos municipais. Xa que logo, estamos no certo cando dicimos que é necesaria unha reorientación das políticas a dirixir na Axencia de Desenvolvemento Local.

Penso que é preciso políticas de apoio á formación en sectores como comercio e a hostelería, á potenciación e promoción do Mercado Municipal tal e como viña apuntando o BNG no programa electoral de 2007. O fomento do asociacionismo comercial, o Desenvolvemento dun Plan de Recursos Turísticos, partindo do potencial que representa o noso patrimonio histórico-artístico e natural, as nosas tradicións, a política cultural e deportiva, etc. Neste campo, apostamos porque os programas a desenvolver superen a oferta estacional, abrindo e diversificando os mesmos durante todas as épocas do ano. A realizacion –en colaboración coa Xunta– de programas formativos para o comercio de proximidade, que implique melloras na calidade, xestión e administración…

Considero necesario tamén, que o concello conte cunha contratación de persoal obxectiva e transparente, onde primen criterios de capacidade, publicidade e méritos á hora de facer convocatorias de persoal ao servizo do concello.

En resumo: máis políticas activas de emprego, máis preocupación real polos nosos sectores potenciais e pola situación laboral da nosa xente e menos propaganda partidista.

Unha ciavoga certeira que abandone as politicas municipais que se veñen rexistrando en Ares nos últimos anos.