A Candidatura Persoa a Persoa: Ana Riveira

Ana Riveira Roca (58 anos, Cervás, traballadora no ámbito dos servizos sociais ) leva tempo e esforzo adicados ao traballo do nacionalismo en Ares. For como candidata noutras eleccións municipais, ou desde hai tempo como membro do Consello Local do BNG, acumula experiencia e capacidade para este proxecto común, agora renovado e ilusionado, que é o BNG de Ares.

Durante anos, Ana foi unha persoa moi activa no ámbito asociativo, concretamente dentro da Comisión de Festas de San Pedro de Cervás. Sabe, pois, o que é patear os camiños, falar coa xente, organizar…Preocupada polo futuro, pero tamén polo pasado, fálanos da creación dun Departamento Municipal da Historia Local, dirixido a recuperar e pór en valor os documentos históricos que existen no arquivo municipal, nun proceso de catalogación e dixitalización que permitan a súa consulta, ben sexa nas instalacións municipais ou na rede.

Para complementar esta tarefa, Ana fala tamén de procurar achegas – ben sexa de entidades ou particulares – de fondos documentais e audiovisuais relacionados coa historia de Ares e as súas parroquias; que moitas veces fican gardados nos fogares, e que mesmo nalgún caso corren perigo de desaparición. Un proceso que, por certo, xá se está a facer por parte dalgunhas persoas na rede, pero que é preciso organizar e poñer en valor desde a institución municipal.

Dun xeito especial, Ana reitera a urxencia de abordar unha das cuestións que foi e é bandeira na actuación do nacionalismo en Ares: a elaboración dun Plan de Usos para o Mosteiro de Santa Catarina de Montefaro. Fala do intenso e longo traballo feito polo BNG desde as institucións – o concello, o Congreso dos Deputados e o Parlamento Galego – e tamén do compromiso acadado no ano 2008 desde a Consellaría de Cultura ( dirixida daquela polo BNG ) coa elaboración do Plan Director das instalacións.

Lembra que esta presión constante levada polo BNG foi a que provocóu que o  actual grupo de goberno se vise obrigado a reforzar os coidados e mantemento das instalacións, superando o abandono e deterioro que éstas viviron co anterior goberno municipal. Pero Ana é moi crítica tamén co feito de que nestes tres últimos anos non se aproveitase o traballo feito desde a Consellaría de Cultura, para concretar un verdadeiro Plan de Usos; cando o vindeiro ano remata o convenio vixente co Ministerio de Defensa.

Non é de recibo, afirma, que cada día se fale dunha proposta diferente para as instalacións: que se complexo hostaleiro, que si residencia…..; cando a día de hoxe nen siquera se ten constituido unha fórmula ( consorcio, ou similar ) na que se aclare, ao marxe do futuro das instalacións, as achegas concretas que deben de facer ao proxecto de rehabilitación o Goberno Central, a Xunta, ou mesmo outro tipo de entidades. Ana entende que non é normal que sexa o concello en solitario quen acometa as labores de coidado e mantemento das instalacións, cando éstas son propiedade do Ministerio de Defensa. A renegociación do convenio é, pois, urxente e necesaria. E aí o BNG empregaráse, como fixo sempre, a fondo.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Dani García

Daniel García Fernández ( 20 anos, veciño de Caamouco, estudante de 3º de Ciencias de Infomación ) é novo na candidatura do BNG, pero non nas inquedanzas nacionalistas. Levámolo vendo desde hai anos nas manifestacións en defensa da língua, no Dia da Patria e, en xeral, en todo aquelo que teña a ver co noso Pais. De feito, o primeiro contacto para convencelo de que fose na nosa candidatura non necesitou de continuidade: comentamos o proxecto, falamos da disponibilidade e púxose – puxémonos – a traballar.

No mitin celebrado o Domingo na Praza do Pedregal de Redes – que algún dos asistentes calificou de histórico e valente – Dani deixou constancia non só da súa capacidade dialéctica ( vése que a carreira escollida váille como anel ao dedo ) senón, fundamentalmente, da súa claridade a respecto das cousas das que fala. Orgulloso da súa orixe, lembro moi ben a reportaxe que un xornal compostelán lle fixera hai agora aproximadamente un ano, onde deixaba boa conta da súa querencia pola parroquia e polas súas xentes.

Por iso seguramente, expresa con grande claridade e precisión o contido das propostas que fai o BNG a respecto desta parroquia, nomeadamente no referente á súa singularidade no aspecto urbanístico e tradicional. Mar e arquitectura fusionan unha imaxe que, máis aló do balbordo mediático, representan un conxunto único, tanto no ámbito galego como mesmo fóra do noso país, pensando no Redes real, fronte ao Redes virtual….

Nesa liña, non dubida en situar como prioritario como actuación para Redes-Caamouco a definición dun Plan Especial de Protección que poña en valor os elementos arquitectónicos existentes no núcleo e, sobor de todo, contribúa á posta a disposición e utilización do amplo parque de vivendas existentes para fixar poboación. Comentamos as “incidencias” urbanísticas que se viven en Redes ( a última, a referente á construción de vivendas na R/Nova ) e do importante que é termos un novo PXOM,  que precise dun xeito claro o ordenamento urbanístico, fuxindo de interpretacións máis ou menos interesadas….

Na mesma liña, móstrase teimudo na necesidade de levar a cabo un proxecto de restauración e posta en valor do antigo alboio; co obxecto de convertelo nun Centro de Interpretación da Cultura Marítima da Ría de Ares. Lembra a recuperación das cabrias – que contara no seu momento co apoio do BNG desde a área de Promoción Económica da Deputación – e fala do importante patrimonio marítimo, tanto material como inmaterial, que as xentes de Redes aínda atesouran, pero que corre o risco de perderse.

A Dani, que ten que pasar a maioría do tempo en Compostela por mor dos estudos, quédalle tempo para adicarlle ao traballo social, neste caso como membro da Xunta Directiva da Agrupación Instrutiva de Caamouco. Sociedade que, por certo, cúmpre este ano o seu centenario; nun evento que nos permitirá redescubrir a importante pegada do traballo da comunidade emigrante na xeración de iniciativas a prol do benestar e do saber. Unha oportunidade máis, en definitiva, de sabermos que o futuro constrúese coñecendo o pasado. O mesmo que pensamos desde o BNG.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Tito Pazos

Tito Pazos Martínez ( 28 anos, Ares, Enxeñeiro Técnico en Químicas e, actualmente, traballador no sector da hostelaría ) representa, ao meu ver, unha nova xeración de rapazas e rapaces aresáns: preocupados polo seu futuro, polo seu pobo e polo seu pais, por Galiza. É outra das novas incorporacións na candidatura do BNG, móstrase moi ilusionado con este novo ciclo que comeza a organización nacionalista en Ares, con novas persoas e compromisos renovados.

Tito está preocupado, fundamentalmente, polo futuro laboral dos centos de mozos e mozas de Ares – e tamén do conxunto da comarca – que non atopan saídas laborais. Sabe que hai decisións políticas ( o veto á antiga ASTANO, o decreto do carbón, o parón do plan eólico feito polo BNG na Xunta….) que nos impiden producir e traballar. Por iso – e tamén por un compromiso con compañeiros seus que traballan no sector – estaba o outro día na mobilización reclamando carga para o sector naval na ría de Ferrol.

E fai, ao par que esa preocupación fonda polas decisións políticas que nos impiden producir, un relatorio do que se podería facer para potenciar a economía local. Por iso Tito fala de que as iniciativas que se fagan nesa liña non poden – como está a pasar – facerse sen partir da elaboración dun Plan Integral de Proveitamento dos Recursos Municipais, que debe de actuar de xeito transversal na potenciación e desenvolvemento dos sectores económicos fundamentais do noso concello: o comercio, a hostalería, o mar e a pequena empresa.

Como persoa que se manexa con moita habilidade no mundo das novas tecnoloxías, Tito acredita tamén na necesidade de que a institución municipal xogue un papel activo neste campo. Critica o abandono das aulas que, ao fío da dotación de wimax que fixera a anterior Consellaría de Industria para levar o internet aos núcleos do rural, se puxeran en funcionamento en Chanteiro e Cervás. A actual Xunta decidíu suprimir a figura do monitor, e tampouco desde o concello se criticou nen se puxo alternativa algunha para poñer en valor o investimento feito no seu día.

Por iso, é partidario da elaboración dun Programa Municipal de Información e Alfabetización no uso das TIC, partindo dunha reorientación das funcións que se prestan actualmente desde o CeMIT, e descentralizando as actuacións ao conxunto das parroquias. Tito tamén reclama a reformulación da web municipal, que debe de pasar de ser un aparello propagandístico ao servizo do grupo de goberno, para converterse nun instrumento ao servizo da xente.

Tito vive o día a día coa xente nova, e reclama unha auténtica cultura para o ócio, con programación e infraestruturas. Nengunha das dúas cousas existen hoxe, limitándose exclusivamente a iniciativas de carácter puntual; e nomeadamente na tempada do verán. Por iso pensa que o Programa do BNG – no que participou activamente – é o que representa realmente as esperanzas para a xente nova de Ares: hai compromiso, hai alternativas, hai futuro.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Luisa Labrada

Mª Luisa Labrada Reija ( 47 anos, Ares, ex-presidenta da ANPA do CPI de Ares ) ten, ao marxe dunha inquedanza permanente polos problemas da xente, toda unha experiencia acumulada en proxectos participativos e colectivos; nomeadamente nos referentes ás melloras da situación da comunidade educativa. Con 3 fillos, sabe moi ben que o garante dun ensino público, con medios e infraestruturas en condicións, é un dos piares básicos para a formación das mulleres e dos homes do mañán.

Luisa foi, como digo, presidenta da ANPA durante un período de dous anos, aproximadamente ata o ano 2005. Tocóulle lidiar cun goberno municipal do PP, e tamén cunha Xunta gobernada polo mesmo partido; polo que sabe de primeira man cal é o posicionamento deste cara ao ensino público, e que nestes dous anos está a verse con moita máis evidencia. Por iso, percibe con moita claridade que non hai vontade de adicar recursos públicos para a mellora das infraestruturas como, por exemplo, o CPI de Ares.

Pero Luisa non se morde a língua á hora de enxuizar tamén a actitude do actual goberno municipal con respecto á problemática que está a padecer o CPI desde hai algúns anos. Nunha das últimas reunións celebradas, con participación de nais e pais, e tamén dos grupos políticos da corporación; Luisa tivo unha intervención ponderada, realista, pero tamén contundente. E alí dixo o que moitas e moitos pensan: que o actual grupo de goberno non manexou ben os tempos nen as iniciativas para resolver a problemática do centro de Ares nestes catro anos.

Luisa lembra que á entrada deste goberno municipal, xá tiñamos o problema. E comenta tamén as primeiras iniciativas levadas ao Parlamento Galego polo daquela deputado do BNG, Fernando Branco, para acadar un compromiso real da Xunta na elaboración do proxecto e na dotación económica para abordar con carácter urxente a ampliación do actual CPI. Non acredita que na etapa na que o PSOE – o mesmo partido que está no goberno municipal – detentaba a Consellaría da Educación non se comprometese realmente coa problemática. E convida a revisar as hemerotecas.

Luisa pensa que hai un interese para aproveitar este conflito exclusivamente en clave partidista e electoral, e califica de penoso e irresponsábel que o grupo de goberno houbese actuado dun xeito individual – mesmo contra do que se tiña acordado na reunión do conxunto da comunidade escolar – con motivo da recente visita do Conselleiro de Educación ao concello de Cabanas. Pregúntase se realmente o que se perseguía era mobilizar ao conxunto da comunidade escolar ou, máis ben, acadar unha foto onde o “protagonismo” quedase en mans do grupo de goberno; co engadido patético dalgunha persoa que nen siquera é concelleiro….

Pero Luisa mira cara adiante. Sabe que o día 22 xogámonos moito, que do que estamos a falar é dun cambio de políticas, e por convicción e compromiso, no seu caso decidíuse tamén a formar parte da candidatura do BNG, porque sabe que sentimos os problemas da xente e facémolos a nosa razón de ser, e tamén de traballar. Non somos todos iguais..

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Roberto Conejo

Roberto Rivas Conejo ( 46 anos, Ares, profesor de carpintería e moble no IES Ferrolterra ) é un home que desborda e transmite vitalidade. Algo moi importante cando ún se enfronta a un proceso como unhas eleccións municipais nas que “patear” convértese máis que nunha obriga, nunha necesidade. E recoñezo que, visto do punto de vista físico, seguro que Roberto chegará ao final da campaña bastante máis fresco que algún de nós…

Este feito de estar curtido na prática deportiva – concretamente, no remo – dálle unha grande vantaxe tamén á hora de abordar a carreira electoral. Pero non só no aspecto físico, senón tamén na visión global que ten do panorama deportivo do noso concello, das súas entidades e, nomeadamente, do que debe de ser unha auténtica política deportiva levada a cabo desde a institución; pero intensamente coordinada coas sociedades e, en xeral, coa xente.

Unha das primeiras cousas que Roberto me espeta é a necesidade  de  reorientación da política deportiva municipal, estabelecendo como núcleos desta a escola, os clubes de base, o deporte federado, o deporte recreativo e as competicións. Liñas de actuación básicas – pero tamén profundas – que terían na ampliación e descentralización de actividades un perfecto complemento para cumprir o obxectivo de achegar o deporte ao conxunto da poboación.

Pero aquí, igual que noutros campos, queda moito por facer; simplemente porque se ten apostado máis por unha política de reforzar achegas económicas  ( eso sí, cun criterio moi dixital ) que polo de reforzar coordinación, colaboración e participación. A creación dun Consello Municipal de Deportes, como órgano de participación e coordinación en materia deportiva no ámbito municipal e coas distintas sociedades deportivas do concello, é unha aposta que logo dos últimos catro anos non só segue a resultar interesante, senón mesmo necesaria.

Volvemos ao mar. Roberto sempre volve ao mar, como bó aresán. E tamén como bó remeiro. Agora falamos – reiteramos, máis ben – a necesidade dun maior impulso ás actividades deportivas que teñen a ver coas potencialidades do noso contorno: as náuticas, pero tamén as relacionadas con outros deportes de natureza. Vénsenos á cabeza o descoñecimento que hai entre a poboación de Ares con respecto a algunhas das súas entidades deportivas, e o produtivo que sería compartir e optimizar as instalacións existentes, sexan municipais ou das sociedades. Unha cuestión, como outras, de vontade política….

Roberto reflexiona sobre as instalacións deportivas. É lícito que todos os concellos queiran ter de todo. Pero tamén resulta cuestionábel do ponto de vista operativo e, con seguridade, insostíbel económicamente. A construción do complexo acuático do Castro – entre os concellos de Mugardos e Ares – pode marcar un punto de partida para acabar con localismos, e tamén con iniciativas que teñen máis de virtuais que de reais. Pero a austeridade non é só unha palabra, senón un compromiso político. Desde o BNG, facémolo noso.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Manuel Ameneiros

Manuel Ameneiros Muiños ( 66 anos, Ares, xubilado da antiga Bazán ) é, nas candidaturas do BNG, un vello coñecido; xa que formara parte da primeira nas municipais de 1979. O paso dos anos non impedíu o seu compromiso renovado e, a pesar da idade, un activismo que xá quixéramos para nós as persoas máis novas.Así, hai oito anos exercía de concelleiro, e agora desenvolve o seu traballo político como Responsábel Local do BNG, e aí andamos….

Ao marxe desta importante experiencia política, falamos tamén da actividade social, nomeadamente no movimento asociativo. Ameneiros foi Presidente do Casino de Ares en épocas de importantes decisións sobre o papel da entidade, que moita xente recorda como unha das máis dinámicas e activas. Este coñecimento da vida interna das entidades, permítelle formular con coñecimento de causa a necesidade urxente de políticas efectivas na coordinación e colaboración entre o concello e as entidades.

Ameneiros quéixase da decadencia que vive a Praza do Concello – e tamén o antigo edificio – abandonadas na prática desde hai catro anos, tanto na súa utilización como no seu mantemento. Defende, como alternativa, volver a facer da Praza o referente da convivencia e da actividade de Ares e, máis concretamente, a execución dun proxecto de humanización do conxunto da Praza; recuperando ademáis o edificio do antigo concello como referente da actividade cultural, tanto da institución municipal como das entidades que non dispoñen de local.

Coñecedor das carencias do día a día que viven as entidades, móstrase moi crítico co sistema de relación que pratica o actual grupo de goberno co movimento asociativo, que ten moito de clientelar, e bastante pouco de obxectivo. Ameneiros é dos que pensan que o importante da colaboración do concello coas entidades non é a candidade que se lles adxudica cada ano, senón a efectividade desa achega na realización de actividades que cheguen verdadeiramente á xente. E apunta, máis concretamente, ao incumprimento que está a facer o actual grupo de goberno do Regulamento de Subvencións, que fora aprobado hai agora tres anos a iniciativa do BNG.

Esa preocupación exténdese tamén á situación económica do concello. Ameneiros menciona, por exemplo, o feito de que en Setembro do 2007 se tivese aprobado – tamén por iniciativa do BNG, e co voto de toda a corporación – a realización dunha auditoría sobre a situación económica do concello; que era unha das demandas da cidadanía, e que sería unha medida de hixiene política. Non se fixo porque, no fondo, nen había vontade política de aclarar cómo se gastaba cando gobernaba o PP, nen existe agora de aclarar cómo gasta o actual grupo de goberno. Ou sexa: continuismo.

Contra deste panorama, Ameneiros rezuma ilusión, esperanza e confianza neste novo ciclo do BNG e, sobor de todo, nas persoas que forman parte da candidatura e nas propostas na nosa organización como as únicas capaces de facer as políticas transformadoras que Ares precisa.

 

A Candidatura Persoa a Persoa: Tino Seco

Tino Seco Penedo ( 44 anos, Cervás, profesor de Educación Física no “Concepción Arenal” de Ferrol ) fai da súa profesión tamén un sistema de vida,onde a actividade física prima. A verdade, é que ás veces resúltame máis fácil atopar a este home “facendo millas” polos camiños do noso concello, que na súa casa. Pero esa súa afición – ou vocación – forma parte dun proxecto de vida onte a actividade profisional e tamén a necesaria procura da conciliación da vida laboral e familiar deixan, aínda con todo iso, espazo para o compromiso social e político.

Nunha decisión digna de comentar, un día Tino e a súa compañeira, fuxindo das teorías urbanitas, decidirion estabelecer o seu fogar en Cervás. Unha aposta que, por certo, algúns anos despois tamén fixemos outros….

Pero volvamos ao tema. Será precisamente polo feito de non residir no “centro” ou tamén por coñecer dun xeito directo a problemática que se plantexa cando hai que conciliar a vida laboral e familiar – como no presente caso – Tino defende as iniciativas que axuden a iso; e fala da necesidade de recuperar as instalacións das antigas escolas unitarias de Cervás e Redes como espazos para a realización de actividades para as nenas e nenos, nomeadamente fóra do horario escolar.

Comentamos o abandono do edificio de Cervás, e lembramos a reivindicación que se fixera polas veciñas e veciños a finais dos anos 70: “Cervás, Chanteiro, a escola é o primeiro”. Agora, xá vemos. Agás a campaña de oposición que levara o BNG en contra do peche, ninguén fixo nada por evitalo; como tampouco se fai nada agora por poñer en valor as instalacións….

E falamos, por exemplo, do papel que estes locais poderían prestar tamén na descentralización de actividades deportivas e, concretamente, no tocante á recuperación dos deportes autóctonos, concretada no noso Programa Electoral na organización do “Campionato Interparroquial dos Xogos Populares”. Son fórmulas – sen grandes custos económicos – que axudan realmente a fixar poboación no rural. Pero hai que ter vontade política.

Na mesma liña, sae a debate a necesidade de reformulación da actual “ludoteca” municipal – tanto no referente á filosofía de funcionamento, como á dotación de material e persoal – para o que sería preciso a creación dunha praza de animador/a sociocultural; que o BNG defendeu sempre como imprescindíbel. Aí é onde hai que investir a economía municipal, e non en “asesores culturais”, que o único que fan é traballar para o grupo de goberno…

Outra proposta que comenta Tino, en paralelo ás anteriores, é a idea de impulsar desde o concello servizos municipais de asistencia, atención e coidado a domicilio de nenas e nenos ( servizos de “canguros” ) que mesmo se poderían conveniar en colaboración coa Xunta.

En definitiva, unha aposta pola reformulación das políticas sociais – atacadas desde o PP na Xunta – cun goberno municipal preocupado en investir máis na xente que na propaganda. Iso é o que vai facer o BNG.