Isto é o que hai de Xullo, 2010

Xullo 29th, 2010

Un pobo en marcha

A verdade √© que o 25 de Xullo me deixou un moi bon sabor de boca. Foi unha nova demostraci√≥n de que un importante sector do noso pobo non est√° disposto a comungar con rodas de mu√≠√Īo nen a escoitar os cantos de serea daqueles que, de os deixarmos, acabar√≠an por levar o barco contra os cons. O nacionalismo voltou a p√≥r de relevo que ten a capacidade de conectar emocional e materialmente con miles de compatriotas que, como Rosal√≠a, conciben a Galiza como a s√ļa √ļnica Patria.

Este D√≠a da Patria reflectiu a realidade dun BNG que est√° en forma, que toma a iniciativa e que ten unha enorme capacidade de interlocuci√≥n social. Corr√≠xome de inmediato: non √© que te√Īamos capacidade de interlocuci√≥n co pobo: √© que n√≥s tam√©n somos, e iso √© algo que nunca o debemos esquecer, pobo.

Ben, estes d√≠as de ver√°n m√°is ferre√Īo vou aproveitar para descansar un chisqui√Īo e para prepararme mentalmente para un novo curso pol√≠tico que vai vir moi cargadi√Īo de acontecimentos -coas municipais xa √° volta da esquina- e que vai exixir de todas e de todos n√≥s que deamos o mellor de n√≥s mesmos.

Sa√ļde a todas e todos.

Xullo 2nd, 2010

Vagar para escribir

Uf, levo non sei cantos d√≠as sen escribir unhas letras neste caderno. Non sei que dicir no meu descargo. A verdade √© que estes d√≠as non parei, de aqu√≠ para al√≠, fixen unha chea de cousas, moito activismo pol√≠tico e moito contacto coa sociedade, e iso non sempre che deixa marxe para porte a escribir. Desculpas mil! En todo caso, fun algo m√°is dilixente no Facebook e no Twitter, que xa sei eu que son de consumo m√°is r√°pido, pero que tam√©n te√Īen a s√ļa utilidade comunicativa, ou cando menos iso espero.

A verdade √© que estes d√≠as foron fren√©ticos. Te√Īo a sensaci√≥n de que o ritmo de aceleraci√≥n da Historia, e non me quixera po√Īer pomposo, √© hoxe moito maior que en calquer tempo pasado. Vai todo rapid√≠simo e un evento sol√°pase sobre o outro a unha velocidade tal que moitas veces non hai tempo a reflexionar con acougo non sobre o que sucede na superficie, sen√≥n sobre os fen√≥menos subxacentes, o que hai detr√°s do que vemos.

Xa que me po√Īo, quixera non perder a oportunidade de abordar sumariamente tres temas:

1. A sentenza do Tribunal Constitucional sobre o Estatut.

A verdade √© que non me surprendeu grandemente. V√©xoa plenamente congruente coa recentralizaci√≥n en marcha no Estado. Un Estado que se nega a suprimir Ministerios que invaden competencias auton√≥micas. Un Estado que promove unha lexislaci√≥n b√°sica para a privatizaci√≥n das caixas de aforro e a s√ļa desterritorializaci√≥n. Ese Estado est√° claro que non vai tolerar o m√°is m√≠nimo avanzo cualitativo cara ao autogoberno das naci√≥ns sen Estado.

2. Os insaci√°beis mercados.

Leo a noticia de que os insaci√°beis mercados (en concreto, unha axencia de cualificaci√≥n, desas que non tiveron reparos en cualificar coa m√°xima nota as hipotecas sub-prime) te√Īen na cabeza rebaixar a puntuaci√≥n √° d√©beda espa√Īola. Par√©ceme un esc√°ndalo que poda estar en mas privadas (as axencias de cualificaci√≥n son empresas privadas de capital norteamericano) a cualificaci√≥n da d√©beda p√ļblica de Estados soberanos. Cada vez que unha desas axencias baixa a puntuaci√≥n, o erario p√ļblico ten que pagar m√°is cara a d√©beda. Ou sexa, ten que incrementar a transferencia da renda desde os contribu√≠ntes (que na inmensa maior√≠a somos traballadoras e traballadores) aos prestamistas (que son a grande banca internacional).

Isto así non vai. Isto hai que cambialo e canto antes.

3. As declaracións de Feijóo sobre o voto emigrante.

O presidente do Goberno galego nen m√°is nen menos que pediu onte aos emigrantes que se empadronasen en concellos galegos para votaren, xa que agora non o van poder facer nas municipais.

Mais iso é claramente unha fraude de lei: hai que acreditar unha residencia de cando menos seis meses nun concello para empadronarte.

Que lle pasa a Feijóo? Creo que o traizou o subconsciente. Creo que o PP está bastante nervoso e que ve que, se nas próximas municipais non poden votar os residentes ausentes, se lle poden ir das mans non poucas Alcaldías no noso País.