Isto é o que hai de Febreiro 16th, 2011

Febreiro 16th, 2011

Salvemos o aforro galego. Non á privatización!

Estamos en plena batalla pol√≠tica para salvar o aforro galego. Batalla pol√≠tica, si, porque isto vai de pol√≠tica, isto non ten nada que ver nin con cuesti√≥ns t√©cnicas nin con cuesti√≥ns econ√≥micas. Aqu√≠ hai unha decisi√≥n pol√≠tica do Goberno do Estado que consiste, en primeiro termo, en dinamitar as competencias exclusivas de Galiza en materia de caixas e, en segundo lugar, en entregar o aforro galego en bandexa de prata √° banca estatal e internacional. Todo isto de acordo co dese√Īo do Fondo Monetario Internacional e da se√Īora Merkel, que son -non o esquezamos- os que toman as decisi√≥ns que logo acriticamente se ocupa de aplicar aqu√≠ o Goberno do Estado.

A CAIXA GALEGA √Č VI√ĀBEL

Claro que a caixa galega é viábel! Se o era hai un mes, éo tamén agora. Se non fose viábel por que ían mudar as regras do xogo a metade da partida? Se non fose viábel por que ía resultar un bocado tan apetitoso para a grande banca, que xa ten manifestado que está disposto a facerse con el, e non é nada que nos deba admirar demasiado: estamos a falar do 50 por cento dos depósitos e do 50 por cento dos créditos das galegas e dos galegos. Por certo, se non é competitiva a caixa galega, por que dispón dunha cuota de mercado do case o 50 por cento? Claro que é competitiva: precisamente por iso a queren sacar do medio.

INTENSA CAMPA√ĎA SOCIAL

Como √© unha batalla pol√≠tica, o BNG v√©n de lanzar unha intensa campa√Īa social para que a sociedade galega tome conciencia do que est√° en xogo. Unha campa√Īa que leva por t√≠tulo Salvemos o Aforro Galego. Non √° privatizaci√≥n e que nos vai levar a concentrarnos este xoves nas cidades da nosa naci√≥n.

E como √© unha batalla pol√≠tica, temos demandado un Acordo Nacional de todos os axentes sociais e pol√≠ticos de Galiza en defensa do noso aforro. E temos demandado tam√©n ao presidente da Xunta de Galiza que exerza como tal e que se po√Īa ao frente da sociedade galega para blindar o noso sistema financeiro e para garantir que a) a caixa se mante√Īa como tal, como entidade semip√ļblica e submetida ao control p√ļblico do Parlamento de Galiza b) a caixa mante√Īa en Galiza o seu centro de decisi√≥n e c) a caixa envorque todos os seus esforzos en financiar a econom√≠a produtiva do Pa√≠s.

En definitiva: caixa si, privatización non.

E para que este slogan se materialice, desde logo que o presidente da Xunta debe plantarse ante o Estado e debe deixar claro que co aforro das galegas e dos galegos non se xoga.

Claro que o presidente da Xunta ten bazas que xogar. Non pode o se√Īor Feij√≥o conformarse con interpretar aqu√≠ o papel de tertuliano. Ten que exercer as s√ļas competencias. A saber:

1. Como presidente do PP de G, ten que garantir que o seu partido votar√° nas Cortes Xerais do Estado contra o decreto que prepara o Goberno do PSOE para privatizar a caixa galega.

2. Como presidente do Goberno de Galiza ten que ir prepar√°ndose para un duplo escenario. O primeiro √© o de ir dese√Īando un recurso de inconstitucionalidade contra un decreto que moi probabelmente invadir√° o espazo competencial exclusivo de Galiza. O segundo √© o de ir explorando a hip√≥tese de impulsar a mobilizaci√≥n de recursos p√ļblicos para garantir que a caixa se mante√Īa como tal.

Quero determe neste √ļltimo punto. √Č curioso comprobar aqu√≠ como se demoniza o uso de recursos p√ļblicos para manter as caixas como entidades sociais e, como en cambio, se quere presentar como natural e desex√°bel o uso deses mesmos recursos para colocar as caixas en disposici√≥n de seren vendidas a prezo de saldo aos bancos.

Menos hipocresía por favor!

Ou √© que non sabemos que Alema√Īa investiu inxentes cantidades de recursos p√ļblicos para salvar as s√ļas caixas? Por que Merkel pode salvar os seus m√≥beis e n√≥s non os nosos?

O Goberno de Galiza debe actuar como tal, como o Goberno dunha naci√≥n que pon os seus intereses primeiro, exactamente o mesmo que fai a se√Īora Merkel.

√Č UNHA BATALLA QUE PODEMOS E DEBEMOS GA√ĎAR

Esta √© unha batalla pol√≠tica e podemos e debemos ga√Īala. Non debemos dala por perdida de antem√°n. Non debemos aceptar as regras trucadas nin as trampas que nos colocan no cami√Īo.

Esta √© unha partida na que xoga dun lado a sociedade galega -s√≥ un dato: o 90 por cento das pemes galegas te√Īen cr√©ditos coa caixa- e doutro lado a gran banca privada espa√Īola e internacional e os seus aliados pol√≠ticos.

E é unha partida que sinxelamente non podemos perder.

E √© unha partida que se verdadeiramente queremos todas e todos (forzas pol√≠ticas, sociais, sociedade civil, medios de comunicaci√≥n…) non perderemos.