Entradas etiquetadas ‘mercados’

Xullo 2nd, 2010

Vagar para escribir

Uf, levo non sei cantos d√≠as sen escribir unhas letras neste caderno. Non sei que dicir no meu descargo. A verdade √© que estes d√≠as non parei, de aqu√≠ para al√≠, fixen unha chea de cousas, moito activismo pol√≠tico e moito contacto coa sociedade, e iso non sempre che deixa marxe para porte a escribir. Desculpas mil! En todo caso, fun algo m√°is dilixente no Facebook e no Twitter, que xa sei eu que son de consumo m√°is r√°pido, pero que tam√©n te√Īen a s√ļa utilidade comunicativa, ou cando menos iso espero.

A verdade √© que estes d√≠as foron fren√©ticos. Te√Īo a sensaci√≥n de que o ritmo de aceleraci√≥n da Historia, e non me quixera po√Īer pomposo, √© hoxe moito maior que en calquer tempo pasado. Vai todo rapid√≠simo e un evento sol√°pase sobre o outro a unha velocidade tal que moitas veces non hai tempo a reflexionar con acougo non sobre o que sucede na superficie, sen√≥n sobre os fen√≥menos subxacentes, o que hai detr√°s do que vemos.

Xa que me po√Īo, quixera non perder a oportunidade de abordar sumariamente tres temas:

1. A sentenza do Tribunal Constitucional sobre o Estatut.

A verdade √© que non me surprendeu grandemente. V√©xoa plenamente congruente coa recentralizaci√≥n en marcha no Estado. Un Estado que se nega a suprimir Ministerios que invaden competencias auton√≥micas. Un Estado que promove unha lexislaci√≥n b√°sica para a privatizaci√≥n das caixas de aforro e a s√ļa desterritorializaci√≥n. Ese Estado est√° claro que non vai tolerar o m√°is m√≠nimo avanzo cualitativo cara ao autogoberno das naci√≥ns sen Estado.

2. Os insaci√°beis mercados.

Leo a noticia de que os insaci√°beis mercados (en concreto, unha axencia de cualificaci√≥n, desas que non tiveron reparos en cualificar coa m√°xima nota as hipotecas sub-prime) te√Īen na cabeza rebaixar a puntuaci√≥n √° d√©beda espa√Īola. Par√©ceme un esc√°ndalo que poda estar en mas privadas (as axencias de cualificaci√≥n son empresas privadas de capital norteamericano) a cualificaci√≥n da d√©beda p√ļblica de Estados soberanos. Cada vez que unha desas axencias baixa a puntuaci√≥n, o erario p√ļblico ten que pagar m√°is cara a d√©beda. Ou sexa, ten que incrementar a transferencia da renda desde os contribu√≠ntes (que na inmensa maior√≠a somos traballadoras e traballadores) aos prestamistas (que son a grande banca internacional).

Isto así non vai. Isto hai que cambialo e canto antes.

3. As declaracións de Feijóo sobre o voto emigrante.

O presidente do Goberno galego nen m√°is nen menos que pediu onte aos emigrantes que se empadronasen en concellos galegos para votaren, xa que agora non o van poder facer nas municipais.

Mais iso é claramente unha fraude de lei: hai que acreditar unha residencia de cando menos seis meses nun concello para empadronarte.

Que lle pasa a Feijóo? Creo que o traizou o subconsciente. Creo que o PP está bastante nervoso e que ve que, se nas próximas municipais non poden votar os residentes ausentes, se lle poden ir das mans non poucas Alcaldías no noso País.

Xu√Īo 11th, 2010

Quen elixiu os mercados? A quen representan?

Estes d√≠as ve√Īo utilizando un termo que considero non s√≥ √ļtil, sen√≥n modern√≠simo, se por modern√≠simo entendemos o que √© actual, o que lle conv√©n ao momento que vivimos.

O termo √© Rebeli√≥n. E contr√°po√Īoo a unha alternativa que por suposto non considero nen √ļtil nen modern√≠sima: a sumisi√≥n. Non √© √ļtil para as maior√≠as sociais e desde logo non √© moderna, √© m√°is ben un termo que, de seguilo, nos levar√≠a de volta √°s condici√≥ns de vida do s√©culo XIX, cando moitas das conquistas das que agora desfrutamos (e que nos queren arrebatar) a√≠nda non foran nen imaxinadas.

Vivimos momentos moi convulsos, mais tam√©n vivimos momentos apaixonantes para aqueles que estamos na vida p√ļblica co obxectivo de mellorar as cousas para a nosa naci√≥n, Galiza, e tam√©n, por que non dicilo, para cambiar o mundo.

Temos por diante unha crise econ√≥mica, certo, pero tam√©n unha crise da democracia. Unha crise que consiste en que por vez primeira en d√©cadas a xente pode ver con claridade como os poderes pol√≠ticos son simples ap√©ndices dos poderes econ√≥micos. Cando un gobernante di que ten que recortar salarios e conxelar pensi√≥ns ou abaratar o despedimento porque llelo est√°n pedindo os mercados, en que lugar fica a democracia? Quen elixiu os mercados? Que lles deu o poder que te√Īen? A quen representan?

Non podemos aceptar mansamente este mundo. O BNG, desde logo, non o acepta. E traballará duro para que a política volva a representar á xente e non aos especuladores.