Nomes e voces: galegos/as represaliados

Acaba de presentarse públicamente o proxecto de investigación “Nomes e Voces”. Naceu en 2006, a través dun convenio das tres universidades galegas coa Consellería de Cultura da Xunta de Galiza, dirixida por Ánxela Bugallo, co obxectivo de estudar a represión en Galiza, durante a guerra civil e o franquismo, recompilar información e ofrecer datos relativos ás vítimas. Dicía o seu coordinador, Lourenzo Fernández Prieto, que na historia, esquecer non é unha alternativa.
No caso de Baralla (daquela aínda Neira de Xusá), son varias as persoas que aparecen nese listado de represaliados/as, aínda que eu xa lle oín falar a meus pais dalgún máis. Represaliados que ben merecen a nosa homenaxe e recordo. E porque non axudar a facelos máis visibles achegando máis datos. E porque non, tamén -hora é-, unha homenaxe pública.

Estes son os nomes, que tamén podedes consultar en http://vitimas.nomesevoces.net/gl/

Faustino Cela Sanmartino

Home, nacido en Baralla (Lugo) Avogado
Afiliado a IR (Directivo de IR en Baralla)

Xulgado en Lugo por rebelión co resultado de declaración en rebeldía. Tras estar fuxido e no exilio, en 1949, volta e retómase o proceso polo delito de auxilio á rebelión co resultado de sobresemento provisional.

Francisco Amado Hermida

Home de 45 anos, nacido en Baralla (Lugo) viviu en Vilachambre
Propietario/a

Xulgado en Lugo por rebelión militar co resultado de sobresemento provisional e multa de 10.000 ptas.

José Arias Crecente

Home, viviu en Baralla (Lugo) Labrego/a
A súa filiación foi Directivo dunha sociedade agraria
Detención sen procesamento xudicial.

José García López

Home, viviu en Baralla (Lugo) Propietario/a
A súa filiación foi Concelleiro da ORGA en 1931

Detención sen procesamento xudicial.

Valentín Méndez Rodríguez

Home, viviu en Baralla (Lugo) Funcionario municipal
Afiliado a PSOE (Oficial do Concello. Directivo do PSOE)
Detención sen procesamento xudicial.

PP:Parando Proxectos

Se en algo se notou a chegada do PP ao goberno da Xunta, foi na súa capacidade de parar proxectos. A Baralla, de momento, tocoulle o parón da obra de selado do vertedoiro de lixo. Por iso, este venres levamos a pleno, unha inciativa na que lle pedimos ao alcalde que se mova e que lle esixa á Xunta dos seus que cumpran os compromisos que encetou o bipartito. E teremos que volver co Centro de Día e coa galescola ou gardaría -como lle queiran chamar-. Por certo, xa se está vendo onde están as rebaixas do PP: conxela as prazas de garderías públicas e reduce 18.000 euros o diñeiro para cheque infantil. Esa é a súa austeridade. Sacarlles aos que máis necesitan.

Os labregos galegos na rúa

Esta semana, como hai anos, os labregos galegos volven a saír á rúa para defenderen o seu dereito a vivir do seu traballo. Loitan contra a presión da multinacional que é a Unión Europea, -que vixencia ten hoxe o lema histórico do nacionalismo “mercado común europeo, ruína do pobo galego”-, e contra a pasividade do goberno do Estado que mira para o outro lado, cando non paran de entrar importacións de leite por debaixo do seu custo.
E da pasividade e connivencia do goberno da Xunta do PP que cala e consinte, e polo baixo, aplaude a destrución do sector primario galego á que eles axudaron e que promoveron durante anos (axudas ao abandono, subvención para plantacións masivas de terras agrarias,…).

É de vergonza como os ministros e ministras do Estado, do PSOE, defenden en Europa o mercado da laranxa ou do aceite, e abandonan e comercian co presente e o futuro deste País e dos seus sectores basicos. Nesta situación de crise, é necesaria a intervención pública.
Aparece diñeiro público para os bancos, aparece diñeiro público para axudar ao mercado do automobilismo, … pero ningún dos dous gobernos move un dedo para axudar a manter o presente e o futuro económico e social dunha boa parte dos nosos concellos. Como se pode fixar un prezo mínimo para a luz, por exemplo, e non para o leite?

Oxalá esta mobilización sexa o inicio da recuperación da capacidade de unión e de resposta que necesita o agro galego e a sociedade galega, que sofre cada día un novo ataque. Velaí o novo modelo de financiamento das comunidades autónomas. Unha proba máis de que Galiza necesita decidir e gobernarse por si mesma. Se nós non defendemos os nosos dereitos, ninguén o vai facer por nós.

25 de xullo, Día da Patria

O listado de actuacións de destrución dos servizos públicos por parte o PP medra día a día. Non é que sexa nada novo e os galegos e as galegas, e nomeadamente os nacionalistas, temos que seguir defendendo os nosos sinais de identidade e os dereitos que tanto nos custou conseguir. A vivir no noso idioma, na nosa cultura, a ter un traballo digno e a manter os dereitos sociais. Nese traballo, vainos o que somos.

Diptico Dia da Patria 2009